Хүний амьдралын хамгийн нандин, хэзээ ч мартагдашгүй дурсамж бол яах аргагүй анхны хайр, анхны шөнө байдаг юм билээ. Би одоо бодохдоо оюутан насны тэр гэнэн, цайлган үеэ үргэлж сэтгэл дулаахан дурсдаг юм. Бид хоёр нэг курсын оюутнууд байсан бөгөөд би түүнийг анх хараад л сэтгэл алдарч, бараг жилийн турш араас нь гүйж байж үерхэж эхэлсэн билээ. Түүнийг Хонгорзул гэдэг бөгөөд урт хар үстэй, алаг нүдтэй, инээмсэглэл нь яг л нар шиг гэрэлтсэн охин байсан байхгүй юу.

Үерхээд найман сар орчим болсны дараа, нэгэн өвлийн амралтын орой бид хоёр манай найзын эзгүй байгаа байранд хамт үлдсэн юм. Тэр орой гадаа маш хүйтэн, цас шуурч байсан ч байшин дотор дулаахан, бид хоёр зурагт үзэнгээ халуун цай уун сууж байлаа. Хонгорзул маань над руу улам ойртон сууж, мөрөн дээр минь толгойгоо тавихад түүний биеэс үнэртэх зөөлөн үнэрт миний зүрх урьд өмнөхөөсөө илүү хурдан цохилж эхлэв. Би түүний зөөлөн хацрыг нь илж, нүд рүү нь харахад тэр ч бас намайг хүсэж байгааг нь нүднийх нь харцнаас шууд уншсан юм.

Би түүний уруул дээр зөөлөн үнсэж эхэллээ. Энэ удаагийн үнсэлт ердийнхөөс шал өөр, илүү гүн, илүү халуухан байсан бөгөөд бид бие биедээ уусан холбогдож эхлэв. Би түүний цамцны товчийг нэг нэгээр нь сандран тайлахад Хонгорзул миний гарыг зөөлөн атгаж, "Би жаахан айж байна" гэж шивнэлээ. Би түүний духан дээр үнсээд, "Айх хэрэггүй дээ, би чамайг үүрд хайрлана" гэж хэлээд, түүнийг зөөлөн орон дээр хэвтүүлсэн юм.

🔒

Нийтлэлийг үргэлжлүүлэн унших

Та QPay ашиглан ердөө 2,500 ₮ төлөөд энэхүү нийтлэлийг унших, эсвэл сар/жилийн эрх аван бүх нийтлэлийг хязгааргүй унших боломжтой.

💳 Бүтэн унших (2,500 ₮) 💎 Сар / Жилийн эрх авах