Амьдралд хэзээ ч эргэж уулзахгүй байх гэж бодсон хүмүүс гэнэтхэн таардаг тохиолдол байдаг юм билээ. Миний хувьд арван жилийн анхны хайр болох Болд маань яг тийм хүн байсан. Бид хоёр сургуулиа төгсөөд л хоёр тийшээ салж, би ч хүнтэй гэрлэж, Болд ч бас гэр бүлтэй болсон гэдгийг хааяа нэг сонсдог байв. Өөрийнхөө амьдралд сэтгэл хангалуун, нөхөр хүүхэдтэйгээ сайхан л амьдарч байсан үе л дээ.

Гэтэл нэг өдөр ажлын шаардлагаар нэгэн томоохон компани дээр очиж уулзалт хийхээр болов. Захирлынх нь өрөөнд ороод сууж байтал хаалга нээгдэж, өөртөө итгэлтэй, костюм өмссөн Болд орж ирдэг байгаа. Бид хоёр бие бие рүүгээ хараад хэсэг хугацаанд яриа ч үгүй зогссон. Арван жилийн дараах тэр уулзалт үнэхээр гэнэтийн бөгөөд зүрх сэтгэлийг маань маш хүчтэй догдлуулсан юм. Ажлын яриа ч олигтой болоогүй, бид хоёр зүгээр л бие биенээ ширтсээр байгаад таарсан даа.

Түүнээс хойш Болд над рүү утсаар ярьж, кофе ууж суухыг урилаа. Би ч татгалзаж чадаагүй. Уулзах тусам бид хоёрын дунд байсан арван жилийн өмнөх тэр гал халуун сэтгэл, анхны хайрын дурсамжууд дахин асах шиг болсон. Тэрээр надад одоогийн эхнэртэйгээ тийм ч таарамжтай биш байгаагаа, намайг үргэлж бодож явдаг байснаа ярьсан юм. Түүний энэ үгс миний сэтгэлийг улам гэгэлзүүлж, одоогийн тайван амьдралыг маань сарниулж эхлэв.

Нэг орой бид хоёр ажлынхаа дараа машинд нь сууж байгаад сэтгэлээ барьж чадаагүй. Гадаа бороо асгарч, шилэн дээр борооны дусал бөмбөрөх тэр үед Болд намайг өөртөө татаж, зөөлөн үнсэв. Тэр үнсэлт яг л арван жилийн өмнөх шиг амттай, халуухан байсан ч сэтгэл дотор маань маш том айдас, гэмшил зэрэгцэж байлаа. Нөхөр маань, хүүхэд маань, түүний гэр бүл гээд бүх зүйл толгойд орж ирсэн ч би түүнийг түлхэж чадаагүй юм.

🔒

Нийтлэлийг үргэлжлүүлэн унших

Та QPay ашиглан ердөө 2,500 ₮ төлөөд энэхүү нийтлэлийг унших, эсвэл сар/жилийн эрх аван бүх нийтлэлийг хязгааргүй унших боломжтой.

💳 Бүтэн унших (2,500 ₮) 💎 Сар / Жилийн эрх авах